ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

13 اردیبهشت

می دونم الان به نظر خیلیا من دختر رو دست مونده و بد بخت بیچاره و شوهر ندیده و تو رو خدا بیاین منو بگیرینی هستم که واسه اومدن یک فروند خواستگار اینقدر درگیر شدم اما باور کنین اینجوری نیست!

حرف عاشقانه بلد نیستم بنویسم.بلدم بگم ها! به قرآن! اما بلد نیستم بنویسم! یعنی متن های عاشقانه ام بی مزه در میان و یا خودم خوشم نمیاد اما واقعا یوسفمو دوست دارم! یعنی از هر زاویه ای که بهش نگاه می کنم واسه ام پرستیدنیه.نکته ی جالبشم اینه که شبیه خودمه.نیازهای روحیمون شبیه به همه و واسه همین در آن واحد با هم خوشیم و در یه لحظه سرویسیم ...انگار یه آدمیم.ولی خداییش فکر نمی کردم خدا چنین سورپرایزی رو واسه ام فراهم دیده باشه وگرنه نمازم رو لاینقطع می خوندم و دو تا سجده ی شکر به صورت پیش پرداخت میدادم بابت چنین هدیه ای.وای.. دردش تو سرم...برم دنبال کار و زندگیم!

.باشه هم قابل عرض نیست.همینجوری گفتم که یکم رومون تو روی هم باز بشه و پس فردا اومدین تو وبلاگ فکر نکنین اشتباهی وارد شدین و خلاصه جنبه ی "خانم شکلات و آقای لواشک" رو من بعد داشته باشین!!!

واقعا موندم این زن هایی که دو تا بچه دارن چه جوری خودشونو واسه شوهراشون فرش نگه می دارن؟! مردها هم که قربونشون برم خجالت نمی کشن.شب تو فیلم آنجلینا می بینن فردا صبح زنشونو باهاش مقایسه می کنن!

اراده دارم در حد سوباسا! همون فریبایی که هنری ترین اثرش چشم چشم دو ابرو بود رو الان شما در حالی مشاهده می کنین که بوم زیر بغلشه و تصمیم داره مونا لیزا رو در حالت های متفاوت جفتک زنی به ترسیم در بیاره!

خیلی زشته که هیچ هنری ندارم! هرجا بحث آشپزی و شیرینی پزی و این چیزا می شه من سوت میزنم و سقفو نگاه می کنم!

حالا این دم آخری بذارین یکم حرف های خاله زنکی بزنم! راستش قدیمها که شامل تمام عمرم منهای این دو سه ماهه اخیر میشه من نه تو فاز ظرف بودم نه کالای خونه نه از این کارهای زنونه یعنی اگه کسی به سبک دکتر ارنست تو صدف غذا می خورد من هیچ ایرادی نمی دیدم.که این جریان پیش اومد و من کلی بر دانشم افزودم و الان ماشالله واسه خودم خانومی شدم. دیگه همین دیگه. ...

اوری تینگ ایز اوکی..

خوب حالا یکم حرف مودبی بزنم حال و هواتون عوض بشه ولو نشین پشت مونیتور!

حالا تو این شلوغی هم هفته ای سه بار عالم ورزش بی محابا فریبا خانم رو صدا میزنه که بیا و شنا کن که یه مایکل فیلیپ داریم و یه فریبا !!!

بچه ها تخته سياه است سه نقطه سرخط
گفتن اش باز گناه است سه نقطه سرخط
بچه ها ديكته تان را بنويسيد شما
كه خدا پشت و پناه است سه نقطه سرخط
بنویسید دراز است شب و پنجره كور
دخترك عاشق ماه است سه نقطه سرخط
بنويسيد پدر در پي افسانه ی نان
پسرك چشم به راه است سه نقطه سرخط
بنويسيد كه امسال زمستان يخِ يخ
مرد بي شال و كلاه است سه نقطه سرخط
بنويسيد نخِ وصله تباه است ، سريع
خُب نوشتيد تباه است، سه نقطه سرخط
بنويسيد ببار اي همه ي آبي ابر
رنگ اين تخته سياه است سه نقطه سرخط

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

همین امشب فقط.... امشب فقط هم بغض من باش

همین امشب فقط مثل خود عاشق شدن باش...

من اگه عمر دوباره داشتم از آنچه در عمر اولم بودم ابله تر می شدم !! از کوههای بیشتری بالا میرفتم و در رودخانه های بیشتری شنا میکردم.بستنی بیشتر می خوردم و اسفناج کمتر.اگر عمر دباره داشتم وقت بهار زودتر پا برهنه راه می رفتم.گلو له های کاغذی بیشتری به معلم ها یم پرتاب میکردم ! اگر عمر دباره داشتم بیشتر عاشق میشدم...

پروانه بی تاب گلیست که برای تو چیده ام،
گل را به شاخه میبندم،پروانه ارام میشود...
شعری برای تو میچینم...

- يك كم ديگه طاقت بيار ، الان میرم کمک میارم.

....................................................

مش رحيم به همراه چند نفر ديگر برگشت.

- مش رمضون !

حاج حسن !

كدخدا !

كبلايي !

بجنبيد مسلمونا ! مگه نمی بینید داره تلف میشه؟

نيم ساعت بعد همه ي زنبيل ها پراز سيب بود...

من یه آدم معمولی با تمایلات غیر معمولی هستم ... 19 سال دارم و حدودن دو سه هفته ی دیگه می پیوندم به صنف 20 ساله ها! دیپلم ریاضی!مدت مدیدی رو به صورت درازکش پشت کنکور گذروندم سا ل اول IT قبول شدم سال دوم برق ! ولی هنوزم به دلایلی که به خودم مربوطه نرفتم دانشگاه و در انتظار رسیدن شماره ی دانش جویی مبارک هستم!

من خودم تیتر یکم..!!!

صبح که از خواب بیدار شدم دیدم بارون میاد با همون کلافگی پا شدم لامپو روشن کنم دیدم برق نیست!! خودمو انداختم رو تخت همین جور الکی قلت میزدم...از همون اول به خودم گفتم امروز روز شانست نیست فریبا (حالا نکه بقیه ی روزا هست ! )

حالا ببین امروز مارو : 2 ساعت برق نیست , برق که میاد , کامپیوتر هنگ میکنه , کامپیوتر که درست میشه , اینترنت قطع میشه , اینترنت که وصل میشه , کارت من تموم میشه ...دیگه برو تا آخر!

جالب اینجاست تا رفتم خونه ی خالم برق قطع شد (مامانم زنگ زده میگه خونه ی خودمون برق هست!) پا شدم برم خونه ی خواهرم اونجام برق قطع شد ( آره درست حدس زدین خونه ی خاله برق وصل شد ) قیافه ام واقعا دیدنی بود ! فکر میکردم هر جا من پا میذارم برق قطع میشه ! خواهرم داشت میترکید از خنده میگه زودتر کاراتو بکن برو تا برق بیاد!!

عصر که از خواب بیدار شدم برق داشتیم! خونه ی خواهرمو خالمم برق بود! ولی این دفعه آب نداشتیم.. اینم یه جورشه دیگه !!

الانم دارم یه چندتا ترانه ی هندی که زن داداشم بهم قالب کردرو میبینم .من نمی دونم چرا هرچی زور میزنم از این هندوها خوشم نمیاد! ولی این فیلم جدیداشون همچین بدم نیست به یه بار دیدن می ارزه ! تازه اسم چندتاشونم یاد گرفتم ( پرتی , جان ابرام , ارجان ,...) آره خوشگلاشو یاد گرفتم ! همین سه تا اسمم که یادم مونده واسه خودش معجزه ای برا من که وقتی بقیه میشینن فیلم هندی میبینن و میگن فلانی شوهر اینه اون دختر این یکیه این با اون خواهره ! عین عقب مونده های ذهنی نگاشون میکنم! بهتره یه چندتای دیگم محض کلاس گذاشتنو کم نیاوردن یاد بگیرم!

1- از این به بعد حواست باشه منو عصبانی نکنی وگرنه جمعه میام خونتون برقتون قطع شه نتونی یوزارسیف ببینی !!

2- یکی دیگم یادم اومد ( شارخ خان )

دیشب از بی شارژی داشتم میمردم ! هیچکی نبود بره واسم بگیره.یه زره تهش مونده بود که اونم یه نامرد (یکی از دوستان بزرگوار) موقعه ی میس کال جواب داد و همش پرید! خلاصه ما شارژ برای یه میس کال ناقابل هم نداشتیم که به آقامون بفهمونیم زنده هستیم! حالا دعوای آقامون بماند که فرمودن صد دفعه گفتم منو نگران نکن...

یکی از دوستان که از حیث آی کیو در حد نباتات قرار دارند آی دی خودشو جلوی ما وا کرد و بنده به محض ورود به منزل فکرای شیطانی به سرم زد! همینجور جلوی کامپییوتر داشتم با خودم از اون فکرای قشنگ قشنگ میکردم که برم آی دیشو وا کنم و تو پیامایی که واسش گذاشتن معلق بزنم که یهو فرشته ی محافظ ظاهر شد! (همون که رو شونه ی راست هممونه ! ) گفت این کارا در شان تو نیست! نکن جیزه !!

در همون لحظه جناب شیطان که روی شونه ی چپ منزل دارند هم به جمع اضافه شدن ! داد زد گفت خفه شو ضعیفه چی داری تو گوشش می خونی ! (خطاب به فرشته ) فرشته هم گفت مودب باش آقا ! (دقت کنین شیطونه آقاست و فرشته خانومه !!) خلاصه اینا افتادن به جون هم منم از خیر فضولی گذشتم! ولی تا صبح خوابم نرد ! نه به خاطر فوضولی واسه گلو درد (سرما نوش جان کرده بودیم)

تا صبح از گلو درد حسابی تی تاپ شدم !!

1- از این به بعد به جای پی نوشت مینویسم پا نویس ( با کلاس تره )

2- نتیجه ی اخلاقی : وقتی قحطیه شارژ دارین از عذاب دادن رفقا در ساعت 1 شب جداً خودداری کنید. مخصوصا اگه رفقا در این کار خبره هستن!!

3- نتیجه ی بشر دوستانه : عمرا . اصلا .هیچ وقت و تحت هیچ شرایطی آی دیتونو جلوی هیچ بشری باز نکنین !

4- یکی پرسیده بود نظرات رو بر اساس چه اصولی تو مطالب جواب میدی؟!

بر اساس زدن حرف حساب . پاچه خواری های بدیع . جوکای بامزه و جدید. استعداد ضایع شدن.و پارتی بازی که پروانه در راس همه است !!

5- تو پست قبلی عاجزانه رو اینجوری نوشته بودم اجزانه !!! من خودمو مستحق لقب (( پدیده ی دهه اول قرن بیست و یکم )) می دونم البته با این گندی که زدم با خیال راحت می تونم خودمو (( پدیده ی قرن اخیر )) بنامم !!

چرا بعضی از معلما یاد آدم میمونن ؟ ته چهرشون یا تکه کلام کوتاهی که وقت درس دادن داشتن؟! حرکت دست یا طرز نگاهشون ...چرا بعضی از معلما چیزی پیشت جا میذارنو میرن؟ انگار معلمت نیستن یه موجود ویژن که دوسشون داری...

خانم رحیمی دبیر شیمی ما بود. تمام فرمولارو تو یه خط می نوشت قشنگو متوازن . عدد اعشاریه چند رقمی رو تو یک ثانیه تقسیم میکرد! با اینکه سنش بالا بود ولی همیشه مانتوهای رنگ روشن می پوشید.با کفش اسپورت ست مانتوش!! (البته چادر سر میکرد) همیشه تمیزو اتو کشیده بود روحیه ی شادی داشت شاید واسه همین بود دوستش داشتم وقتی شیمی درس میداد انگار داره برات قصه میگه. من عاشق شیمی درس دادش بودم.ولی هیچ وقت تو دو سالی که دبیرمون بود نمره ی بیست نگرفتم!!

سخت گیر بود.حتی ول کن حاشیه های کتابم نبود. هیچ سوالی نبود که نتونه جواب بده...عاشق اون جا کلیدی بودم که به کیفش آویزون می کرد (یه کیک کوچولوی گاز زده!) سالی که از پیشمون رفت گریه کردم ! یکی دو جلسه ی اول با معلم جدید حرف نمی زدم ...

خانم رحیمی کاش اینارو می خوندی و می فهمیدی هنوزم از یادم نرفتی..

نمی دونم من دنیا رو زیر سبیلی رد می کنم یا دنیا منو که این همه روزام تکراری شدن! البته تجربه ثابت کرده واسه خودت بی سوژه بگردی خیلی بهتر از اینه که خدا هی بخواد دستی به سر و روت بکشه !

آخه خدا جون (به حالت بغض) خسته شدم بس که تو این اتاق تنهای نشستم شبمو با روز و روزمو با شب عوض کردم. تمام دوستام یا ازدواج کردن یا در شرف ازدواجن یا دارن تو دانشگاه واسه خودشون مهندس میشن!

من جز کدومم؟ هیچکدوم....

جون من نباشه ! جون شما ! انقده تکراری شدم که خودمم حالم از خودم بهم می خوره یوسف بیچاره چه گناهی کرده گیر من افتاده. نمی دونم!

- هیچی ! (با لب و لوچه ی آویزون )

- نه....

توی این چند وقت هیچ اتفاق خاصی نیفتاد و من همچنان بیکار و بیعار می گردم...

هر چیم زنگ میزنم دانشگاه یا اشغاله یا کسی بر نمیداره. دیگه چشم بسته شمارشو میگیرم بس که زنگ زدم!!

حوصله ی هیچ بشری رو ندارم. حتی دیگه حوصله ی نقاشی کشیدنم ندارم!

تمام آدما که چه عرض کنم اگه تمام سیارات و ستاره ها به خط بشن و از جلو نظام برن در حال حاضر اصلا حسش نیست...

دوستان گرامی هم که تشریف میارن خونه به من سر بزنن فکو باز میکنن اراجیف میریزن بیرون منم دستوم میزنم زیر چونم و چشم میدوزم به لوله ی دهنشون که همینطور پشت سر هم بدون وقفه ور شلیک میکنن!!

اونام شادو شنگول از اینکه یه گوش مفت گیر اوردن خبر ندارن من تو عالم خودمم و یک کلمه از حرفاشونو نمی شنوم..

اینجانب خانم فریبا خانم !

همینجا و هم اکنون اعلام میکنم از این روزمرگی خسته شدم و گلاب به روتون دارم بالا میارم.

به گفته ی رفیقمون آقای آنتونی رابینر به این میگن درماندگی اگاهانه !!

ولی هنوزم چیزای تو زندگی دارم که به خاطرش خدارو شکر کنم...

اونم یوسفمه..

البته زیادم روزام بی خود نبودنا !!

کشف کردم که تلوزیون با تمام فیلماش. ابی با تمام آهنگاش .نقاشی با تمام رنگاش. پاستیل با تمام مزه هاش.وبلاگ با تمام خاطره هاش. هیچ کدوم وقت پر کن نیستن و بعد از مدتی کسل کننده میشن!

یاد یه داستان افتادم ...

تو به من خندیدی
و نمی دانستی
من با چه دلهره از باغچه همسایه
سیب را دزدیم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را در دست تو دید
غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چرا،
باغچه ی کوچک ما سیب نداشت...

خدا کنه درست بشه. اونوقت دیگه دی را را دیرام..!! (یه چیزی تو مایه های همون مادددددررررر جااان !! که شصت چی میگفت)

البوم باغ وحش جهانی رو حتما بگیرین